|
۱۶۵سال پیش درچنین روزی، دكتر "كرافورد لانگ" برای نخستین بار، اتر را برای بیهوشی دریك عمل جراحی كوچك به كار برد. "سر جیمز یانگ سیمپسون"، نیز برای نخستین بار از "كلروفورم"، برای بیهوشی در جریان یك عمل جراحی استفاده كرده بود. پزشكی به نام "جان اسنو" هم از این ماده بیهوشی در سال ۱۸۵۴برای زایمان ملكه ویكتوریا استفاده كرد. در قرون وسطی با كشف تریاك و بعدها با استخراج مرفین، پزشكان در اعمال جراحی برای كاهش درد و یا بیحسی و بیهوشی بیمار به سمت استفاده از آن رفتند. نخستین باری كه بطوررسمی فرآیند بیهوشی بر روی یك بیمار انجام شد، حدود ۱۶۰سال قبل حدود سال ۱۸۴۶بود كه "ویلیام مورتون" با استفاده از اتر و به صورت استنشاقی، بیمار خود را برای جراحی، بیهوش كرد. در چنین روزی در سال " ۱۹۶۵فلیپ شووالتر هنچ" پزشك آمریكایی و از جمله بنیانگذاران روماتولوژی متولد شد. وی در سال ۱۹۰۵به خاطر كشت هورمونهای قشر آدرنال و ساختار و اثرات بیولوژیك آنها از جمله برندگان جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشكی محسوب شد. هنچ برای نخستین بار هورمونهای آدرنال را برای درمان آرتریت روماتویید به كاربرد و كشف كرد كه شدت این آرتریت در دوران بارداری كمتر میشود. آرتیت روماتویید یك بیماری طولانی مدت است كه طی آن مفصل به همراه عضلات، غشاهای پوشاننده و غضروف متاثر میشوند. گاهی چشم و رگهای خونی نیز درگیر میشوند. این بیماری سه برابر در زنان شایعتر است و معمولا بین سنین ۲۰ - ۶۰ سالگی رخ میدهد. حداكثر بروز آن در سنین ۳۵-۴۰سالگی است. |